MUTLU BİR ÇOCUK – BJORNSTJERNE BJORNSON*

“…

Eyvind, oturduğu banktan kalktı ve bahçedeki insanların arasına karışarak bir çatının altına oturdu. Sonra, niçin orada oturduğunu düşünerek kalktı ve yeniden oturdu, çünkü başka bir yere oturmak gibi bir seçeneği yoktu. Eve gitmek istiyordu fakat içeri dönmeye de gönlü razı değildi; onun için hiçbir farkı yoktu her ikisinin de. Ne olduğu hakkında düşünecek bir halde değildi. Bu konuya kafa yormayı hiç istemiyordu. Geleceği düşünmek de istemiyordu; ilgisini çeken hiçbir şey kalmamıştı.

“Ne düşünüyordum ki zaten?” diye, yarı duyulur bir mırıltıyla sordu kendisine, sesini duyduğunda şunu düşündü:

“Demek hâlâ konuşabiliyorsun. Gülebiliyor musun peki?”

Denedi. Evet, gülebiliyordu; gülmeye devam etti, daha yüksek, daha da yüksek bir sesle güldü ve orada tek başına oturup gülüyor olması ona koca bir şaka gibi gelince; tekrardan güldü. Fakat içerideyken onun yanında oturmuş olan arkadaşı Hans, şimdi dışarıya, yanına gelmişti.

Çatının önünde durup, “Neden gülüyorsun, komik olan ne?” diye sordu. Sonrasında, Eyvind durdu.

Hans, sonrasında ne olacağını görmek istemişçesine orada durmaya devam etti; Eyvind ayağa kalktı, dikkatlice etrafına bakındı ve Hans’a şöyle dedi:

“Önceleri neden çok mutlu olduğumu sana söyleyeceğim, Hans; çok mutluydum, çünkü hiç kimseyi umursamıyordum. Ola ki bir gün birisini umursarsak, o gün, mutluluğumuzun son bulduğu gündür,” diyerek gözyaşlarına boğuldu.

…”


MUTLU BİR ÇOCUK, Bjornstjerne BJORNSON, Çeviren Kerem TOPÇU, Kuzey Işığı Yayınları, 1. Basım Ocak 2019, Ankara, s. 36-37

Bir Cevap Yazın