EYVAH NADİR… Yazan Ahmet Metin ÖNEL… Yöneten Ali MERİÇ…

Bir meddah gösterisi EYVAH NADİR ve bu açıdan çok önemli. Şimdilerde sahneye çıkıp komiklik yapanların, şovman sıfatı verilenlerin kavrayamadıkları bir iş. İşlerine öyle geldiği için ‘modern meddah’ gibi saçma bir kavramla içini doldurmaya, geleneğe bağlamaya çalıştıkları gösterilerinden çok farklı bir zanaat meddahlık. EYVAH NADİR biraz bu meydan okumanın dile gelişi: şov değil halk tiyatrosu geleneği.[1]

EYVAH NADİR bir Nadir hikâyesi değil, bin Nadir hikâyesi. Küçüklükten itibaren yaptıklarıyla ‘Eyvah!’ dedirtmeye başlayan Nadir’in eyvah’tan ne kadar kaçmak istese de aslında sosyal yapının, çarpık düzenin, eğitimsiz insanın kendisini nasıl eyvahlık bir hale çektiğinin hikâyesi. Dilde değilse bile, gözde eyvahlar içinde yaşanan bir hayat. Eyvah denilmezse yanlış bir şey yokmuş gibi kendimizi kandırmanın hikâyesi biraz da. İnsan en kolay kendini kandırır ya… işte o!

Elbet gerçeği göreceği gün gelecektir insanın, bir umutla doğruyu bulacaktır insanoğlu, iyiyi güzeli keşfedecektir kim bilir kaçıncı kez. Kaçıncı kez keşif mi olur? Olur. Her insanın kendi iç yolculuğu ayrı ilerliyor, tecrübeye kulak vermek, geçmişten ders almak yok insanın hamurunda. Geç olmasın tek umudumuz.

Koray KARACA üstleniyor meddahı ve bize onlarca tip canlandırarak tek başına anlatıyor Nadir’in hayat hikâyesini. Güçlü bir metin olmamakla birlikte KARACA’nın temposu ve oyuna hâkimiyeti, inancı bir solukta götürüyor temsili. SACİDE‘deki başarılı oyununu sürdürüyor.

Tek kişilik bir gösteri olmasına rağmen bence KARACA’nın yaşadığı temel sıkıntı sahnenin darlığı. Meddahlık geniş açılı bir zanaat, daracık bir kalıba giren oyuncunun istediği verimi elde etmesi biraz zorlaşır gibi geliyor bana. Sanırım bu nedenden ötürü olsa gerek seyrettiğim iki temsilde de Koray KARACA başlarda tutuk görünüyor ve giderek açılıyor, seyirciyle de iletişime geçerek oyununu yukarı taşıyor.

Bence özellikle çocukların ve gençlerin görmesi gereken bir temsil. Temsil herkese hitap ediyor tabii ki; fakat muhtemelen genç kuşakların görüp göreceği son temsillerden biri olacak.

 


[1] TDK: Taklitler yaparak, hoş hikâyeler anlatarak halkı eğlendiren sanatçı. Wikipedia: Meddah veya kıssahan, bir topluluk önünde çeşitli hikâyeler anlatan ve taklit sanatı yapan kişiye denir. Bu oyuna ise meddah oyunu denir. Bir tek oyuncunun çeşitli kılıklara girerek bir oyunu canlandırmasıdır.
*Fotoğraflar Devlet Tiyatroları sitesinden alınmıştır.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*
Website