CINDERELLA… Koreograf Anna VITA…CINDERELLA - DEVLET OPEAR VE BALESİ ANKARA - AFİŞ

Cinderella (Sindirella) Modern Dans Topluluğu’nun sahneye koyduğu bir temsil. Cinderella denildiğinde hikâye hatırlanamayabilir; bizde bilinen adıyla Külkedisi dersek sanırım daha açık olacak. Hani ayakkabısını baloda düşüren ve faytonu balkabağına dönüşmeden binip evine kaçmak zorunda olan fakir, üvey kız (Nazlı DİRİN). Sonra Prens (Kerem Ünal İNANÇ) kapı kapı dolaşıp ayakkabıyı her genç kızın ayağında deneyerek buluyor aşkını. İşte o, Külkedisi! (Ayrıntılı konuya DOB sayfasının Bale sekmesinden ulaşabilirsiniz.)

Bir halk masalı olduğu için çok farklı türleri var ve dolayısıyla yaratıcılıkta özgürlük veren bir eser. Bizdeki sahnelemede ayakkabı yerine güzel yüz arayışı tercih edilmiş. Düşünüldüğünde belki ayakkabıya nazaran daha simgesel, eğretilemesi daha güçlü bir tercih olduğu söylenebilir.

CINDERELLA - DEVLET OPEAR VE BALESİ ANKARA - Nazlı DİRİN (Cinderella)Temsilde dikkat çeken bir unsur da üvey anneyi bir erkeğin temsil ediyor olması (Ali AKABALI). Sanırım dünyada bu şekilde yaygın bir uygulama görülüyor; YouTube’da birkaç farklı temsilde bu tercihe rastladım. Bizdeki canlandırmada Ali AKABALI çok başarılı ve seyirciyi fazlasıyla keyiflendiriyor. Keza beraberinde üvey kızlar Özlem ÖZÜKAN ŞENSOY ve Beste ÜSTÜN.*

Modern Dans ve benzeri sahne sanatlarına vakıf olmadığımı baştan belirtmekle beraber bir seyirci algısıyla yanlış olduğunu düşündüğüm bazı noktaları yazmak istedim.

İlk eleştirim isme: Neden Külkedisi değil, Sindirella değil CINDERELLA - DEVLET OPEAR VE BALESİ ANKARA - Üvey Kardeşler Özlem Özükan ŞENSOY ve Beste ÜSTÜN, Ali AKABALI (Üvey Anne)de Cinderella? Zira bizdeki birçok çocuk eserinde Sindirella diye kullanılmıştı geçmişte.

Seyirci gözüyle ilk eleştirim ise sahneye: Sahne çok derin. Dans esnasında geniş bir mekâna ihtiyaç duyulması çok doğal, ancak arkalara gidildiğinde sanatçıların seyirciler üstündeki etkisi, iletişimi ister istemez sekteye uğruyor. Önde olmama rağmen ben bunu hissediyorsam arka sıraları düşünemiyorum bile.

Dekor konusu da benim hep dikkat ettiğim bir unsur olmuştur. Minimalist anlayış uygulaması biraz zor ve sıkıntılı. Seyirci bazı göstergeleri görmek istiyor, anlatımın ağırlıkta olduğu bir tercih sanki seyirciyi yoruyor. Yorsun mu? Tartışılır. Belki yorması gerekiyordur; ama biz seyircilerin estetik olarak bazı verilere ihtiyaç duyduğumuz tartışılmaz.

CINDERELLA - DEVLET OPEAR VE BALESİ ANKARA - Üvey Kardeşler Özlem Özükan ŞENSOY ve Beste ÜSTÜN, Ali AKABALI (Üvey Anne)Nedendir bilemiyorum; modern dans ve bale seyrederken çok keyif alıyorum. Dediğim gibi, pek anlamam, ama sanatın büyüsü burada olsa gerek. Bu temsilde özellikle Cinderella’nın hayal sahnesini, düş dünyasını çok beğendim. Siyah ve kırmızı. Bir manada Cinderella’nın karanlık ve ihtiraslı yanlarını seyrettik, gel-git yaşadık ve nihayetinde aydınlığa bir beyazla çıktık.

Doğru mu yorumladım, yanlış mı hiçbir fikrim yok; ama kendimce bir yorum çıkardım. Ve işin güzelliği burada: Sanatçının bir anlattığı var kuşkusuz, ancak anlatılanı anlamak bir kanun değil, sizin o birliktelikten ne çıkardığınız da bir o kadar önemli. Nihai uyum da yakalanabilirse ne ala!

Bir kez denemenizi öneririm, kesinlikle önyargıyla yaklaşmayın, bambaşka bir rahatlamayla çıkacaksınız salondan.


Fotoğraflar Devlet Opera ve Balesi sitesinden alınmıştır. Sanki insanlar fotoğrafları alıp kullansa bir şey olacakmış gibi devasa damgalarla katledilmiş fotoğraf uygulamasının son bulması umuduyla.
* Temsillerde oyuncu kadrolarında değişiklik olmaktadır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*
Website